مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب

بِنَفسی أنتَ مِن مُغَیَّبٍ لَم یَخلُ مِنّا بِنَفسی أنتَ مِن نازِحٍ ما نَزَحَ عَنّا¹

به جانم قسم که تو آن حقیقت پنهانی که دور ازما نیستی. به جانم قسم توآن شخص جدا از مایی که ابداً جدا نیستی.

بی قرار توام ودر دل تنگم گله هاست

آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب

در دلم هستی وبین من وتو فاصله هاست.²

^{1. از دعای ندبه}

^{2. فاضل نظری}